باورم نمی شود

رفتنت قشنگ بود اما باورم نمی شود

آن حرف های عاشقانه چرند بود باورم نمی شود

روز های خوب مرا گرفتی به چه قیمتی

تمام نگاهت گزند بود باورم نمی شود

لحظه لحظه عاشقت می شدم افسوس

غافل از آن دست که چنگ بود باورم نمی شود

علی قهرمانی

پدر

چقدر ناراحت و غمگینم

از نگاه خسته و ناتوان پدر

از دست های پینه زده

از ناله های شبانه دگر

بغض سنگین به اندازه دریا

سد می کند راه گلویم را

گریه می کنم به حال زار پدر

برای او که مریض است این شب ها

چقدر مادر پیر و شکسته شده

همپای پدر می کشد این دردها

زندگی خلاصه شده در این حرف

درد و رنج و سختی فردا

امید از زندگی رخت بسته

در خانه مرده این کبوتر خسته آه...

علی قهرمانی

رویای من...

فکر و ذهنم همهدرباره ی توست

من نمی دانم چرا

تو کجای دل منجا داری ؟

شب و روزم شدی وبی خبری

نه ...! اینچنین خواهد نماند

یک لحظه و یکدفعه و یک باره

تو غرورم راخواهی شکست

هرچند که احساسدلم یک طرفه است

من این حس بد واز دلم می خوانم

و من آگاهانهاین را می دانم

که تو هرگز مالمن خواهی نماند

پس چرا باز میاندیشم من ؟

به تو و روز دگر

به تو و لحظه یدیدار دگر

به امید همهشوقم که تویی

باز من روی تورا خواهم دید

علی قهرمانی

دق نوشته...

به من آرامش ده تا بپذيرم آنچه را که نمي توانم تغيير دهم .

دليري ده تا تغيير دهم آنچه را که مي توانم تغيير دهم .

بينش ده تا تفاوت اين دو را بدانم .

مرا فهم ده تا متوقع نباشم دنيا و مردم آن مطابق ميل من رفتار کنند.

دکتر علی شریعتی